2026'nın ilkbahar ve yaz şarkıları

Programın açılışını Eddy Mitchell ve Zélia Duncan’ın birlikte seslendirdiği À Cannes cet été  (Bu yaz Cannes'da) isimli şarkıyla yaptık. 26 Haziran’da yayınlanan "Henri Salvador – Do Brasil" adlı kolektif albümde yer alıyor bu parça. Aranjörlüğünü, Brezilyalı bossa nova ustası Marcus Valle’nin üstlendiği bu çalışmada, Henri Salvador'un klasikleşmiş şarkılarını Brezilyalı ve Fransız sanatçılarla yeniden yorumlamış. Paris ve Rio arasında kültürel bir köprü kurmayı amaçlayan albüme katkı sağlayanlar arasında da, Eddy Mitchell ve Zélia Duncan dışında, Bebel Gilberto, Seu Jorge, Féfé ve Joyce Moreno gibi isimler yer alıyor.

Geçtiğimiz haftalarda piyasaya çıkan bir başka kolektif albüm olan “Héritage Vol.2”de ise Pascal Obispo; Francis Cabrel, Julien Clerc, Renaud, Bénabar, Michel Jonasz ve Zazie gibi meslektaşlarıyla yaptığı düetlere yer vermiş. "Düet odaklı bir aktarım projesi" olarak nitelendirmiş albümü sanatçı ve Fransız şansonunun farklı kuşak ve müzik stillerini bir araya getirerek kuşaklar arası bir köprü yaratmayı hedeflemiş. Tamamı orijinal on iki şarkının yanı sıra Michel Delpech’in J’étais un ange adlı parçasına yer verdiği bu çalışmadaki her şarkının konuk sanatçının tarzına uygun şekilde yazılıp bestelenmesine özen göstermiş Obispo. Kendisiyle gerçekleştirilen bir röportajda da albümü "sanki son albümüymüş gibi" hazırladığını ve bundan büyük keyif aldığını belirtmiş sanatçı ve Yapay Zeka’yı "sanatın düşmanı" olarak gördüğünü vurgulamış.

Yaz ayları boyunca farklı sanatçıların daha önce yayınlanan albümlerinde yer alan birçok single da piyasaya çıkıyor, aynı zamanda bu parçalara ait video klipler de yayınlanıyor. Biz de böylelikle daha önce dikkatimizi çekmeyen çoğu yaz aylarına uygun bu yüksek tempolu parçaları keşfetme imkânını buluyoruz. Örneğin ilk stüdyo albümü “Naufragé”yi geçen yılın Eylül ayında piyasaya süren 1999 doğumlu Julien Lieb, bu albümde meslektaşı OTTA ile birlikte seslendirdiği Dis-moi où adlı parçanın klibini Mart’ın son günlerinde yayınladı. Yaz ayları boyunca kendine, sık sık radyo ve televizyonlarda yer bulan parçada; “daha iyisini yapamazsın” diyenlere rağmen pes etmeme, yalnızlıktan kurtulma ve her şeye yeni bir heyecanla yeniden başlama gibi temalar işleniyor. Umut, sabır ve güven arayışını yansıtan ve dinleyenlere adeta motivasyon aşılayan bu yüksek tempolu parça tüm bu açılardan tam da, insanın yeni başlangıçlar için ilham kaynağına ihtiyaç duyduğu sonbahar ve yaz ayları için yazılmış diyebiliriz. Parçanın Normandiya’da çekilen video klibi Youtube’da sekiz yüz bine yakın bir izlenme sayısına ulaştı şu anda dek. Julien Lieb’in albümü de Mayıs ayı itibarıyla otuz binin üzerinde bir satış rakamıyla Fransa listesinde yedinci sıraya kadar tırmanmayı başardı.

Doksanlı yılların ikinci yarısı, Fransız Müziğine alternatif rock gruplarının damga vurduğu bir dönem olmuştu.  Henüz seksenlerin sonunda Noir Désir ve Mano Negra ile iki farklı koldan başlayan bu akım, 1996’dan itibaren Louise Attaque, Manau, Zebda, Tryo, Les Têtes Raides ve Sinsemilia gibi topluluklarla etkisini iyiden iyiye hissettirmiş, alışılmadık tınılarla dolu bu serüvene gün geçtikçe daha fazla müziksever iştirak etmişti. Ortak noktaları farklı müzik türlerini başarılı bir şekilde sentezlemek olan bu gruplardan biri de Brest orijinli dört genç tarafından kurulan Matmatah’tı. İşe tıpkı Manau gibi, geleneksel Kelt müziğini alıp günümüzün modern melodileriyle birleştirmekle başlamıştı grup ve Kelt rock’u tarzındaki 1997 tarihli ilk albümleri “La Ouache”; Lambé An Dro, Emma ve L’apologie gibi ritmik şarkılar sayesinde bir anda müzik gündeminin ön sıralarına taşımıştı. Ne var ki Matmatah büyük ses getiren bu formülü bir daha uygulamadı ve 2001 yılında piyasaya çıkan “Rebelote” ile yüzünü hard rock’a döndü. 2004’te bu kez rock ve balad arasında gidip gelen şarkılardan oluşan “Archie Kramer”i yayınlayan topluluk, albümdeki şarkılar aracılığıyla ilham kaynakları arasında yer alan Serge Gainsbourg, Beatles, Sex Pistols, Led Zeppelin ve Ennio Morricone’ye selam yollamaktan geri kalmadı. Fransa listelerinde yirmi dördüncü sıraya kadar yükselen “La Cerise”, müzik marketlerdeki yerini 2007’nin Mart ayında alırken albümünün ardından yollarını ayırma kararı alan grup üyeleri bundan yaklaşık on yıl sonra yeniden bir araya gelip beşinci stüdyo albümleri “Plates Coutures”ü piyasaya sürdü. Matmatah’ın yeni albümü “L’embardée” ise, 24 Nisan’da yayınlandı. 2025’in Ekim ayında Paris’te verdiği konserle otuzuncu yaş günün kutlayan topluluğun bu albümü, her biri birer klasik olarak kabul edilebilecek yirmi kadar Fransızca ve İngilizce şarkının yeniden yorumlarından oluşuyor. Albüm ilginç bir şekilde Johhny Hallyday’in Pour moi la vie va commencer adlı parçasıyla açılıyor, bunun ardından Federico Garcia Lorca’nın bir şiirinden alınan ilhamla yazılan Canción de Jinete geliyor. Albüm boyunca da Renaud’nun Margaret Thatcher’ı topa tuttuğu Miss Maggie’den James Bond filmlerinin Shirley Bassey yorumuyla ölümsüzleşen şarkısı Goldfinger’a, Louis Chedid’in Anne Frank’a adadığı Anne ma sœur Anne’dan, The Cure’un Boys Don't Cry’ına kadar pek çok klasiği yeniden ziyaret ediyor grup.

1999 yılında Belçika’da dünyaya gelen Kongo asıllı Mentissa Aziza, çocukluk döneminde izlediği Glee dizisi sayesinde şarkı söylemeye karar vermiş, 2014’te Belçika’da ses yarışması The Voice’un çocuklar için düzenlenen versiyonu The Voice Kids’i kazandıktan sonra, 2020’de bu kez orijinal yarışmanın Fransa ayağına katılıp finale kalmıştı. İlk stüdyo albümü "La Vingtaine"i 2022’nin Kasım ayında yayınlayan genç kadın, pop müzikle klasik Fransız şansonunu harmanladığı şarkılarıyla büyük beğeni topladı ve 2023 yılında "En İyi Çıkış Yapan Kadın Sanatçı" dalında Victoire de la Musique ödülüne aday gösterildi. Aynı yıl NRJ Müzik Ödüllerinde Yılın Frankofon Şarkıcısı ödülüne de aday gösterilen Mentissa’nın yeni albümü “Enfants difficiles” (Zor Çocuklar), 12 Haziran’da bağımsız müzik stüdyosu Tôt ou Tard etiketiyle çıktı piyasaya. Mentissa'nın çocukluğuna, "zor çocuk" etiketine, aile yaralarına, baskılara ve kendini kabul etme sürecine odaklanan oldukça kişisel bir albüm bu. Sanatçı, çocukken "çok konuşkan, inatçı, uysal olmayan" biri olarak etiketlendiğini söylüyor ve albümde "petite moi (küçük ben)” olarak adlandırdığı kendisinin o dönemdeki haline ses veriyor.

Yaz ayları her zamanki gibi yeni albümler açısından oldukça durgun geçiyor bu yıl da. Sanatçılar genelde sonbaharda çıkacak albümlerinde yer alacak single’ları piyasaya sürmeyi tercih ediyor bu dönemde. Kısaca birkaç ay içinde yayınlanması beklenen bu albümlere göz atacak olursak: 2025’te Emilia Perez filmiyle En İyi Şarkı dalında Oscar ödülüne layık görülen Camille’in yeni albümü "The Sound of Milk" 18 Eylül’de piyasaya çıkacak. Slam tarzındaki çalışmalarıyla tanınan Grand Corp Malade da dokuzuncu stüdyo albümünü yine bu tarihte yayınlayacak. Pop folk tarzındaki çalışmalarıyla tanınan Tété de yine 18 Eylül’de yayınlanacak albümüyle yedi yıllık sessizliğini bozmuş olacak. Bu haftaki programda yeni single'ı Je pense à vous’ya kulak verdiğimiz Pierre de Maere’ın ikinci stüdyo albümü "Ave de Maere" ise, 25 Eylül’de alacak müzik marketlerdeki yerini. Cali’nin son derece kişisel şarkılara yer verdiği yeni çalışması "Caliciuri" de yine 25 Eylül’de çıkacak bir başka albüm. Bundan bir hafta sonra, 2 Ekim’de ise, Ycare, Jacques Brel şarkılarını yorumladığı bir saygı albümüyle ziyaret edecek müzik marketleri. Dominique A’nın on altı yeni parçadan oluşan yeni albümünü ise 9 Ekim’de dinleme imkânına kavuşacağız. Geçen yıl Les filles et les meufs adlı şarkısıyla adından sıkça söz ettiren Marguerite’in ikinci stüdyo albümü "Grandir" de yine 9 Ekim’de yayınlanacak albümler arasında. Fransız pop müziğinin kraliçesi olarak kabul edilen Mylène Farmer’ın merakla beklenen yeni albümü "Egrégore" ise, 30 Ekim’de piyasaya çıkacak. Egrégore kelimesi, bir grup insanın ortak düşünce, inanç veya arzularıyla oluşan kolektif ruhsal enerji ya da başka bir deyişle "grup ruhu"nu ifade ediyor. Mylène Farmer röportajlarında bu kelimeyi hayranlarıyla kurduğu 40 yıllık bağı çağrıştırdığı için özellikle sevdiğini belirtmiş, yeni albümüne de o yüzden bu ismi vermiş. Albümden çıkan ilk single ise C’est à qui le tour (Sıra kimde) adını taşıyor. Video klibini Titane filmiyle tanıdığımız Julia Ducournau’nun yönettiği parça, 29 Mayıs’ta single olarak yayınlandı.

Dominique A,  müzik marketlerdeki yerini 9 Ekim’de alacak yeni albümü "Spirales"den çıkan ilk single olan La terre à personne'u1 Temmuz'da yayınladı. La terre à personne, “hiç kimsenin toprağı” anlamına geliyor. Parçada da: “Adını hatırlamadığım birini arıyordum, ama o karşıma çıkar çıkmaz hatırlayacağımı biliyordum, uzattığım elimi okşayacaktı usul usul, sonra yürüyecektik ikimiz bulutlarla yüklü göklerin altına, ayaklarımızın altındaki kiremitler dönüşecekti kristale, taşınacaktı spirallerle kimseye ait olmayan topraklara, çünkü biz geçiciyiz burada, hiç kimseye ait olmayan topraklarda” sözleriyle hayatın geçiciliği, yalnızlık ve özel bir kişiyle karşılaşma gibi temaları, metaforlar aracılığıyla işliyor Dominique A. Albümde de ismini veren “spiraller” ise hem doğanın hem de hayatın döngüsünü simgeliyor. Sanatçı, rock müzik altyapılı parçanın kaydını ise Bristol’de, Portishhead grubunun gitaristi Adrien Utley eşliğinde gerçekleştirimiş.